Şiir Evi

SALKIMSÖĞÜT

Akıyordu su

gösterip aynasında söğüt ağaçlarını.

Salkımsöğütler yıkıyordu sularda saçlarını!

Yanan yalın kılıçları çarparak söğütlere

koşuyordu kızıl atlılar güneşin bittiği yere!

Birden

bire kuş gibi

                    vurulmuş gibi

                                    kanadından 

Yaralı bir atlı yuvarlandı atından!

Bağırmadı,

gidenleri geri çağırmadı,

baktı yalnız dolu gözlerle

    uzaklaşan atların parıldayan nallarına!

Ah ne yazık!

               Ne yazık ki ona

dört nala giden atların köpüklü boynuna bir daha yatamayacak,

 beyaz orduların ardında kılıç oynatamayacak!

Nal sesleri sönüyor perde perde,

Atlılar kayboluyor güneşin batığı yerde!

Atlılar atlılar kızıl atlılar,

atları rüzgâr kanatlılar!

Atları rüzgâr kanat...

Atları rüzgâr.

Atları...

At...

Rüzgâr kanatlı atlılar gibi geçti hayat!

Akar suyun sesi dindi.

Gölgeler gölgelendi

                   renkler silindi

Siyah örtüler indi 

                 mavi gözlerine

sarktı salkımsöğütler

                             sarı saçlarının

                                               üzerine!

Ağlama salkımsöğüt

                            ağlama,

Kara suyun aynasında el bağlama!

                                          el bağlama!

                                                ağlama!